Terapia fotodynamiczna (PDT) to nowoczesna, nieinwazyjna metoda stosowana w dermatologii do leczenia wybranych zmian skórnych. W procedurze wykorzystuje się światło czerwone o określonej długości fali oraz preparat fotouczulający, który po aktywacji światłem wywołuje reakcję prowadzącą do selektywnego uszkodzenia komórek zmienionych chorobowo.
Terapia znajduje zastosowanie w leczeniu:
– rogowacenia słonecznego
– raka podstawnokomórkowego (BCC)
– choroby Bowena
– trądziku zwykłego
– brodawek wirusowych (kurzajek)
Wykorzystywana jest również w procedurach wspierających poprawę jakości i struktury skóry.
Na czym polega zabieg?
Na obszar objęty zmianą nakłada się preparat fotouczulający, który w większym stopniu kumuluje się w komórkach nieprawidłowych. Po okresie inkubacji skóra poddawana jest naświetlaniu światłem czerwonym o ściśle dobranych parametrach. Pod wpływem światła zachodzi reakcja fotochemiczna prowadząca do zniszczenia zmienionych komórek, przy ograniczonym oddziaływaniu na otaczające zdrowe tkanki.
Zabieg wykonywany jest ambulatoryjnie i zazwyczaj nie wymaga znieczulenia. W trakcie naświetlania może pojawić się uczucie pieczenia lub ciepła o różnym nasileniu. Po terapii możliwe jest przejściowe zaczerwienienie, obrzęk, strupki lub łuszczenie się skóry — objawy te zwykle ustępują w ciągu kilku dni.
Możliwe efekty terapii obejmują redukcję zmian przednowotworowych i wybranych zmian nowotworowych skóry, zmniejszenie nasilenia stanów zapalnych oraz poprawę kolorytu i ogólnej kondycji skóry. Ostateczny rezultat zależy od rodzaju i zaawansowania zmiany oraz indywidualnej reakcji organizmu.
Najlepszym okresem do wykonania terapii fotodynamicznej są miesiące jesienno-zimowe, gdy ekspozycja na promieniowanie UV jest ograniczona.
